Het komt met bakken uit de lucht in de ochtend, maar tegen 11 uur houdt dat gelukkig op. Met Breman (eindelijk) een afspraak kunnen maken om de stoppenkast te checken. Er is geen load-balancer geplaatst tbv de Laadpaal, en dus vliegt er zo nu en dan een stop uit. Das niet handig. Om 12 uur zou ik gebeld worden over de uitslagen de MRI scan. Dat wordt half één. En het blijkt slijtage te zijn, weinig aan te doen. Mee leren leven. Lekker dan. Pijnstillers kunnen helpen, dus maar een receptje gevraagd. En daarna ga ik weer richtig het Wagener Stadion voor een 3-tal hockey wedstrijdjes. Eerst bij de vrouwen Chili – Australia (4-4), maar die heb ik overgeslagen. Daarna bij de mannen Engeland – Wales en Pakistan – India, en daarna de Nederlandse meiden tegen Japan. Een eitje verwacht ik. Inderdaad, net geen 10-0.
Commentaar?